پس از کش و قوسهای فراوان امروز مطلع شدیم که دو هفته دیگه امتحان کتبی و دو هفته بعد از اون امتحان عملی خیاطی را برگزار میکنند و این یعنی اینکه من نه آمادگی دارم ..نه هیچی حظفیات بلتم ...نه هم که مدلهای امتحان را دوخیده ام و این یعنی من به سان یک انسان اولیه به استاد همی نگریسته و گفتم رد میشوم...

یعنی نمیدونم چه مرضیه که یک ماه پیش گفت چون بچه های دیگه آماده نیستن میفته اونور سال ...منم همچین دوتا درمیون سه تا کلاس رو جا خالی میدادم و با دوستان به گردش پرداخته و میگفتم که حالاااااااااااااااااااااا کوووووووووووووووووووووو تا امتحااااااااااااااااااااااااااااااان...ولی نمیدونین که چی میکشم الان...یکی تو سر کتاب میزنم ..یکی تو سر چرخ خیاطی... یکی تو سر لباسای ندوخته ....از ده تا تست هم دو تاش رو درست میزنم (تازه یکیشو با تقلب از رو کلید تست )

دقیقا به هدفم که میخواستم از صد حداقل نود و پنج بگیرم میرسم...(یعنی مدیونین که تو دلتون بگین زکی)

یعنی همچین یه خط صاف رو براتون به شکل تپه ماهور جغرافی میدوزم که کیف میکنین و از فردا پارچه هاتون دم در خونمونه که من بدوزم....

از تمامی دوستان و هم وبلاگان عاجزانه مسئلت مینمایم دعای عاجل برای قبولی اینجانب...در اسرع وقت تلافی میکنم ...

به یک مانکن جهت مدل دوخت شدن نیازمندیم .(جهت امتحان عملی )

شرایط مدلینگ :

1. قد ۱۷۰ سانتیمتر
2. وزن ۶۵ کیلوگرم
3. دور کمر ۷۰
4. دور باسن ۹۶
5. الی آخر.......

مدیونین بازم در شرایط بالا باشین و نیاین من براتون لباس بدوزم...نه اینکه همه تهرون مشتری من میباشند از اون لحاظ متضرر میشین

از تبریزی ها خواهشمندیم در این بی برفی کولاک و بوران به رخ ما نکشند که دیروز د تهران شاهد دقایقی بس طوووووووووووووووووولانی (حدود ۱۰ دقیقه ) شاهد برف و بوران در تهران بودیم خفن... یه چیزی تو مایه های برفی که اون روز که بابابزرگ نل ، مامان نل رو بیرون کرداااااا ...یادتونه ؟؟

 پیوست :                            تولدت مبارک عشق من    

ثبت خاطرت :

 صبح سه شنبه ۲۲ دی ...یه خبر خوش...عصر کمی دلهره

عصر دوشنبه ۲۶ دی ....یه خبر خیلی خیی خوش

فضولی نکنید به موقعش بهتون میگم....

در راستای معرفی وبسایت کاری شوهر جان اعلام میکنیم که این لينكي که در پیوند های روزانه ما مشاهده مینمایید دارای انواع و اقسام وسايل توزین و وزن کشی و اینجور ادوات هست...حالا چرا من با این هیکل قلنبه کار شوهر جونم در رابطه با ترازو و وزن هست دیگه کار خداستخودمان هم در عجبیم ...........خلاصه تعارف نکنین یه سر کلیک کنین خوش میگذره ....

خبر خاصی ندارم .... مزاحمت خاصی هم ندارم براتون...

به یه چیزی دقت کردین همه یه جورایی دلشون انگار گرفته است ... نمیدونم دور و بر ما اینجوریه یا همه جا...تقریبا بیشتر دوستام میگن یه حالتی مثل افسردگی رو دارن تجربه میکنن و خیلی تو خودشون هستن ... از خدا میخوام زودتر حال همه رو خوب کنه..نمیدونم شاید یه دلخوشی کوچولو هم برای مردمی مثل ما کافی باشه ...

میرم سایت ویولت رو میخونم و میبینم از آرومی و آسایش اونجا دلزده شده ..نمیدونم شاید ما هم جاش بودیم دلزده میشدیم  ولی واقعا با تمام وجود دوست داشتم بعد از اون روز کذایی از اینجا میرفتم ولی امکانش رو مطلقا نداریم ...

سلام.

برگشتم..

به همین سادگی ..

به همین خوشمزگی

دلم براتون تنگ بود ...همه رو میخوندم ولی نظر نمیذاشتم... نمیدونم چرا !!

نسرین جیگولی تورو که همیشه خوندم و نذاشتم یه پست هم در بره از دستم ...چند باری خواستم زنگ بزنم دیدیم سر کاری و شاید وقت نداشته باشی...

نسرین جون  این پست رو فقط و فقط برا تشکر از اینهمه دلگرمی که بهم دادی با تشکر از تو شروع میکنم .. خیلی خیلی از شما متشکرم  (اگر میشه باز هم مارو دعا کنین که هنوز بی نهایت محتاج دعای دل پاک شما هستیم )

خیلی سخته وقتی به یه چیزی وابسته میشی یهو بذاریش کنار و با خودت کلنجار بری که نه .... نرو طرفش توی میتونی ..من میتونم ... تونستم که اینجا ننویسم ولی نتونستم وبلاگایی رو که میخونم ..نخونم...

همه روخوندم و خندیدم و دلم لرزید و بغض کردم ولی اینبار برگشتم شاید کمتر بنویسم ولی سعی میکنم بنویسم...

فعلا تا همینجا بسه زیاد بنویسم یهو رودل میکنین...

خدا جون ازت متشکرم .         بیست و ششم دی ماه ۸۸

امروز صبح ساعت هفت بیدار شدم . دلتنگ بودم..

همیشه اینروز همینجورم.. دلم میخواد با لباسایی که بوی نو بودنشون کل خونه رو پر میکنه با دفترای رنگ و وارنگ برم مدرسه ... از پنجره بچه ها رو با لباسای سبز و قرمز و آبی نگاه کردم .. خیلی خوبه که اونا رنگارو رو پوستشون حس میکنن .. ما همیشه سرمه ای و طوسی بودیم.

برق نگاه مادر ها رو دیدم و قمقمه های آب نو که فکر کنم آب توشون مزه لاستیک میده.. رفتم به بیست سال پیش و اینکه من اون موقع هم شکمو بودم و خوراکیمو توی صف که خانوم مدیر و ناظم و هزار نفر دیگه داشتن اون بالا حرف های صد من یه غاز میزدن خوردم ... یادمه یک ساعت مارو سر پا نگهداشتن تا حرفایی رو بزنن که هیچ معنی و مفهومی برای یه بچه کلاس اولی نداشت.

یادمه معلممون عین مامانم بود .. یادمه عاشق۵ مداد قرمز سوسماری بودم .... خیلی چیزای دیگه یادمه و الان جای گفتنش نیست.

این چند روزه رفته بودم مسافرت . جاتون خیلی خالی بود . یه کم از اون استرس و بی حالی دور شدیم .

رفته بودم چابهار . من نسیم کولر گازی رو خیلی دوست دارم  وقتی از بیرون میای خونه و شرجی هوا راه نفست رو گرفته اون خنکای کولر گازی تا عمق روحت نفوذ میکنه..

جای همگی خالی .. موجهای خروشان دریاش اصلا قابل قیاس با شمال نیست..من خودم شمال رو خیلی می پسندم ولی خیلی شلوغه تابستونا و بهم نمیچسبه... ولی اینجا ساحل خلوت و صدالبته تمیز با خرچنگایی که یه وری راه میرن و تا سایه آدم رو میبینن تندی قایم میشن منو یاد سرنتیپیتی میندازه . این دفعه کلا توی خاطرات بچگیم ووول خوردم.

پ.ن ۱ : عید فطر مبارک باشه و عباداتتون قبول..منو هم دعا کنید .

پ.ن ۲ : دلم یه خبر خوب میخواد کسی داره بده ؟!

ورود پاییز برگ ریز رو هم تبریک میگم.

سلام.

چقدر دلم تنگ شده بود .. چند وقتی هست که میخوام بیام و بنویسم ولی دوباره عادت قدیمی نوشتن توی سررسید گلومو چسبیده و شب تا چند خط توش ننویسم خوابم نمیبره.

حالا میرسیم به اینکه چرا سرم شلوغ بود..

ایشالله برای همه دخترای دم بخت و مجردین برای آبجی کوچیکه همسر جون یک عدد خواستگار آمد و در تک و تای انتخابات و شلوغی و اعصاب داغون و اینا یکعدد مراسم گل و بلبل و جشن و پایکوبی و اینا برپا بود که دقیقا یک ماه و نیم مارا درگیر خودش کرد تا جهانمون زیر و رو شه(بالاخره محسن یگانه هم به دردی خورد ...زیاد خوشم نمیاد ازش)...این دلیل اول...

دلیل دوم همانا مقارن شدن همزمان عروسی دوستی دیگر بود و باید حتما در آنجا هم حضور بهم میرساندیم و در اثنای این مراسم هم فکر میکردیم که مردم چه دل خوشی دارن که توی این روزهای وانفسا که برای سر در آوردن از حداقل اخبار توی اون مدت بی ارتباطی ما دست به دامن همه گونه فیل -شکن  و فیلنشکن و اینا حدود چهل هزار تومان خیلی قابل دار از جیبمان رفت مستقیم در جیب اینترنت گذاران دارن مدل مدل عروسی میکنن...والله که سر در نیاوردیم...از متن دور نشیم همه هم میدانند که در همچین موقعیت هایی یک خانوم چقدر سرش شلوغه از وقت آرایشگاااااااااااااااااااااه بگیر ووووووووووو بیااااااااااااااااااااااا بررررررررررررس به لباس و اینا ..خلاصه که مرده شدیم تا از سر گذراندیم و خواستیم چند روزی قصد سفر کنیم که مدل مدل هواپیما بود که از جونش سیر شده بود و چون ما از جونمون سیر نشده بودیم پولهایمان را در جیب نهاده و به روزمرگی ادامه دادیم و کارهایی که در دوران سرخوشی و جشن عقب مانده بود به انجام رسانیدیم و تا آمدیم اینجا نوشتن کنیم مراسم پاگشا به اسم من در اومد و بعدش هم ماه رمضون (قربونش برم ..عاشق اون نیم ساعت آخرشم که باید جون آدم در بیاد  تا الله اکبر بگن)و الان هم داریم تک تک مراسم افطاری را برگزار میکنیم اگر خدا بخواهد.

این هم دلایل نبودن ... راستش یکی  دیگه از دلایل هم همون کسلی و بی حوصلی و داغونی بود که همه بودن و منم مستثنا نبودم.

نسرین بانو خاگینه را درست کردیم و عالی گشتید و خودم عاشقش شدم خدا بگویم این تبریزی ها را چکار نکند که نمیذارن این یک کیلویی که آب کردیم و زحمت کشیدیم برای از دست دادنش دوباره برنگرده...خدایا خودت کمک بنما.

راستی نماز و روزه هاتون قبول باشه .. میشه منم دعا کنین ؟

خیلی دعا لازم میباشم ...از خداوند عاجزانه تمنا میکنم نظری عنایت کند .آمین.

فعلا برم ..میام.